W dniach 19-26 lipca 2026 będziemy przeżywali 27. Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa wraz z misyjną Akcją św. Krzysztof – 1 grosz za 1kilometr szczęśliwej jazdy na środki transportu dla misjonarzy. Tegoroczny Tydzień św. Krzysztofa odbywać się będzie pod hasłem: „Uczniowie-misjonarze światłem świata na drogach”.

W tym czasie za wstawiennictwem św. Krzysztofa – Patrona kierowców i podróżnych będziemy się modlić za wszystkich użytkowników drogi o bezpieczne podróże dla wszystkich. Ważnym punktem obchodów jest błogosławieństwo kierowców i ich pojazdów, aby zawsze używali ich mądrze i odpowiedzialnie.

Do wszystkich użytkowników pojazdów jest kierowany apel o udział w Akcji św. Krzysztof i wsparcie misjonarzy w zakupie środków transportu poprzez przeznaczenie 1 grosza za każdy przejechany kilometr na ten cel.

Tydzień św. Krzysztofa wraz z „Akcją św. Krzysztof” organizowany jest od 2000 roku przez misyjne stowarzyszenie MIVA Polska, które działa w strukturach Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji, troszcząc się o wyposażenie misjonarzy w konieczne w ich misyjnej posłudze środki transportu.

W 2025 roku MIVA Polska zrealizowała 130 projektów w 34 krajach świata, zostało zakupionych 1112 pojazdów.

Pojazdy w liczbach oraz ich rodzaje w 2025 roku:

• 61 samochodów osobowych i terenowych;
• 7 minibusów;
• 1 autobus 29-osobowy do szkoły integracyjnej w DR Konga;
• 2 ambulanse: do parafialnego Centrum Zdrowia w San Ramon w Boliwii oraz do szpitala im.
  Matki Zbawiciela w Kolwezi w DR Konga (dzięki akcji „Misyjny Ambulans – Ratujemy Życie”);
• 23 motocykle (8 – dla misjonarzy, 15 – dla katechistów i liderów pastoralnych);
• 110 rowerów dla katechistów i liderów pastoralnych (akcja „uCZYNek WIARY”);
• 157 rowerów dla uczniów oraz nauczycieli (akcja „Bliżej do szkoły w Afryce”);
• 2 łodzie z silnikiem;
• 749 wózków inwalidzkich tzw. „Promienie Miłosierdzia” – edycja „Anioł Nadziei”.

Łączna suma przekazana: 1.731.237 Euro
Wartość całkowita projektów: 2.722.232 Euro

23 Piesza Pielgrzymka Świdnicka na Jasną Górę - Informacje Głównego Przewodnika

1.  Termin: 1 – 8 sierpnia 2026 roku.

             Pielgrzymka rozpocznie się w sobotę 1 sierpnia w Katedrze Świdnickiej Mszą św. o godz. 8:00.

2.  Opłaty za utrzymanie Pielgrzymki wynoszą 200 zł dorośli i 150 zł dzieci i młodzież (tak, jak w roku ubiegłym). Gdy kogoś nie stać na takie opłaty, proszę tylko poinformować Przewodnika Grupy. Sprawa finansowa nie może być przeszkodą w pielgrzymowaniu. 

3.  Piesza Pielgrzymka Świdnicka jest tylko namiotowa. Nie można nocować na kwaterach u mieszkańców poszczególnych miejscowości, gdzie będzie baza noclegowa. Ponadto w namiocie może być tylko jedna osoba, nie licząc rodziny.

4.  Każdy pielgrzym musi posiadać wypełnioną Książeczkę Pielgrzyma (będą wydawane w poszczególnych Centrach).

5.  Osoby małoletnie muszą mieć opiekunów.

6.  Przewodnicy 23 Pieszej Pielgrzymki Świdnickiej na Jasną Górę:

- Przewodnik Główny: ks. Krzysztof Iwaniszyn, proboszcz parafii św. Wojciecha  w Wałbrzychu.

- Szef Bazy: ks. Bartłomiej Łuczak, proboszcz parafii św. Marcina w Żelaźnie.

- Grupa 1 – Rejon Świdnicki: przewodnik ks. Andrzej Franków, proboszcz parafii św.    Mikołaja w Nowej Rudzie. (Centrum przy parafii NMP Królowej Polski w Świdnicy)

- Grupa 2 – Rejon Dzierżoniowski: przewodnik ks. Adam Woźniak, proboszcz parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Jaźwinie. (Centrum przy parafii Chrystusa Króla w Dzierżoniowie)

- Grupa 34 (połączone dwie grupy) – Rejon Kłodzki i Ząbkowicki: przewodnik ks. Paweł Kilimnik, dyrektor Domu Rekolekcyjnego w Bardzie. (Centrum przy parafii Matki Bożej Różańcowej w Kłodzku oraz przy parafii św. Anny w Ząbkowicach Śląskich)

- Grupa 56 (połączone dwie grupy) – Rejon Wałbrzyski i Świebodzicko - Strzegomski: przewodnik ks. Emil Dudek, wikariusz parafii katedralnej w Świdnicy. 
                                                     (Centrum przy parafii św. Franciszka w Wałbrzychu)

7.    Przebieg trasy:

1 sierpnia (sobota): Świdnica – Ratajno

2 sierpnia (niedziela): Ratajno – Jegłowa

3 sierpnia (poniedziałek): Jegłowa – Gracze

4 sierpnia (wtorek): Gracze – Popielów

5 sierpnia (środa): Popielów – Laskowice

6 sierpnia (czwartek): Laskowice – Łomnica

7 sierpnia (piątek): Łomnica – Cisie

8 sierpnia (sobota): Cisie – Jasna Góra

 8.    Apel Jasnogórski:

W piątek 7 sierpnia w kaplicy Matki Bożej na Jasnej Górze o godz. 21:00 będzie transmitowany Apel z rozważaniem Biskupa Świdnickiego oraz z udziałem przedstawicieli pieszych i duchowych  pielgrzymów.

9.      Zakończenie Pielgrzymki w sobotę 8 sierpnia na Jasnej Górze:

godz. 13:00 – prezentacja grup na Szczycie

godz. 14:30 – Msza św. na Szczycie pod przewodnictwem Księdza Biskupa Marka Mendyka, Biskupa Świdnickiego

Uwaga:

Pielgrzymi, którzy dojadą autokarami i będą chcieli ostatni etap przejść pieszo, proszę przyjechać do Częstochowy na ul. Kościelną 53/63 – kościół księży salezjanów (jest tam duży parking). Tam Pielgrzymka dojdzie teoretycznie między 10:00 a 11:00. Ks. Krzysztof Iwanisz Przewodnik Główny

Idźmy jak Maryja, całkowicie powierzyć się Bogu

Zaproszenie Biskupa Świdnickiego do udziału w uroczystości 60. rocznicy
Koronacji Figury Matki Bożej Bardzkiej – Strażniczki Wiary Świętej.

 Powierzmy się Bożemu słowu

Pismo Święte jest jak anioł, który puka do naszych drzwi: tych eleganckich i skromnych ruder; przychodzi i czeka ze zwiastowaniem na każdego. Powinno leżeć otwarte na każdym stole: na stole księdza, nauczyciela, profesora, katechetki, rolnika, biznesmena... Biblia to nasze domowe tabernakulum. Otwarta Księga Życia przypomina, że Bóg jest zawsze na mnie otwarty; że Jego słowo nigdy się na mnie nie zamyka, nigdy mnie nie opuszcza. Niezależnie od tego, gdzie jestem, jak jest stan mojego ducha – zawsze jest na wyciągnięcie ręki. Jest jak anioł, który nawiedza mnie każdego dnia słowem Boga.

Dzisiejsze Słowo stawia nas przed tematami wyjątkowo intrygującymi. Wołanie delikatnego i tragicznego proroka Jeremiasza pokazuje, do jakiego stopnia trzeba być gotowym na przyjęcie trudności, jeżeli chce się pozostać wiernym Bogu i służyć Mu czystym sercem.

Jeremiasz stał się rzecznikiem Pana Boga. Nie posiadając żadnych dodatkowych narzędzi, praktycznie został posłany bez niczego – jako prorok narodów. Jedyne co miał do dyspozycji to możliwość przepowiadania Słowa Bożego i wiarę w to, że to słowo rzeczywiście ma moc. Jeremiasz potrafił mówić dosadnie, umiał skrytykować. Wynikało to jednak nie z jego arogancji, ale z troski o to, by jego słuchacze zrozumieli przesłanie. Kończyło się to na wielu cierpieniach, niezrozumieniu, odrzuceniu, włącznie z tym, że zakazano mu nawet wchodzić do świątyni. Pamiętajmy, że dla Żyda nie ma większej kary jak wykluczenie ze świątyni.

Ten „zawłaszczony przez Słowo” prorok woła: „Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego i który patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę na nich. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę”.

Tak wołał prorok Jeremiasz wiele wieków przed narodzeniem Jezusa. Czasy były tragiczne, a ludzie potrafili być nieludzcy. W wołaniu Jeremiasza słyszymy jednak nie tylko prośbę o pomoc, ale też przekonanie, że Bóg weźmie go w obronę. Jest to przeświadczenie tak mocne, że prorok już Bogu dziękuje i innych do tej wdzięczności zachęca. Wprawdzie historia proroka Jeremiasza zakończyła się tragicznie, to jednak, kiedy wczytujemy się w dzisiejszą Ewangelię, widać bardzo wyraźnie nadzieję. Dzisiaj Jezus mówi: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle”.

Jezus wskazuje nie tylko na odległą przyszłość w wieczności, ale zwraca uwagę na jej podstawę i fundament już dziś: to jest dusza i ciało. Najpierw wartości ducha – one stanowią o naszym człowieczeństwie, o jego bogactwie, o sile osoby ludzkiej. Potem są wartości ciała – jakkolwiek wartości ważne i nieodzowne – to jednak są one tylko środkiem do wypracowywania wartości ducha. Tak się dzieje wtedy, gdy nad zdenerwowaniem będzie życzliwość; nad rozpaczą będzie wiara; jeśli nie przekleństwem, a modlitwą każdy dzień będzie się zaczynał i kończył. Jednym słowem, gdy wartości ducha nie zginą – można przetrwać najtrudniejsze dni i miesiące.

Jezus mówi jeszcze jedno: „Do każdego, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie”. Można przyznać się do Jezusa przez wyznanie wiary, można też przez wyznanie dobra. Można przyznać się do Jezusa przez rzetelne wypełnianie swoich codziennych obowiązków, swojego życiowego powołania. Można przyznać się do Jezusa poprzez każdy życzliwy gest uczyniony drugiemu człowiekowi. Zatem – nie tylko słowami, ale także czynami. Potrzebna jest wiara, która działa przez miłość.

Wiara w czasach niewiary

Dwa tysiące lat temu autor Listu do Hebrajczyków pouczał chrześcijan pochodzących z judaizmu, że „bez wiary nie można podobać się Bogu” (Hbr 11,6a) i jednocześnie wzywał do czegoś, co uważał za decydujące dla wiary: wzywał do wytrwania w niezmienionej nauce, którą otrzymali. Pisał do nich wtedy: „Nie dajcie się uwieść różnym i obcym naukom” (Hbr 13,9a).

Wobec coraz to mocniejszych zagrożeń dla przeżywania naszej wiary kluczowym jest powrót do fundamentów i szukanie wsparcia we wspólnocie. Te zagrożenia to cały wachlarz różnych wyzwań – od współczesnych prądów kulturowych i filozoficznych, takich jak sekularyzm czy relatywizm, po kwestie duchowe, jak obojętność religijna czy okultyzm. One bardzo mocno wpływają na relację człowieka z Panem Bogiem, osłabiając fundamenty wiary.

W podążaniu drogą wiary potrzebujemy świadków – potrzebujemy ich, aby dotknęli naszego serca, aby rozkochali nas w Bogu, aby nas motywowali do nowego pójścia za Jezusem. Spośród wielu biblijnych świadków wiary, poczynając do biblijnych postaci, które dzięki wierze dokonały wielkich dzieł Bożych i podobały się Bogu – naszą uwagę kierujemy na Maryję, do której w dniu Nawiedzenia krewna Elżbieta zwraca się słowami: „błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła”.

Bóg wzywa nas do wiary w czasie, w którym kruszenie się wiary czyni ten świat coraz ciemniejszym; wzywa nas do wiary w czasie, w którym ujawniają się na nowo ciemne moce człowieka, trzymane dotąd w „ryzach wiary”, gdzie człowiek w momentach zwątpienia zaczyna się coraz częściej żegnać ukradkiem. Bóg wzywa i liczy na naszą pokorę; taką, która pozwoli w pełni zawierzyć, a tym samym uratować siebie i świat, w którym żyjemy.

Żyjemy w czasach „cyfrowej samotności”, w których świat wirtualny stwarza złudzenie, że dzięki coraz bardziej zaawansowanym środkom możemy nawiązywać prawdziwe relacje. W erze zdominowanej przez algorytmy, przebodźcowanie i cyfrową samotność, tylko wiara oferuje unikalną perspektywę. Ona daje trwałą nadzieję, zakotwiczając człowieka w wartościach, które nie podlegają wirtualnym trendom, przypominając o jego niezmiennej godności i sensie życia ponad ekranem smartfona.

Wiara chroni przed lękiem i samotnością. „Kto wierzy w Boga nigdy nie jest sam” – przypominał wiele razy papież Benedykt XVI. W natłoku fake newsów, gonitwy za cyfrowymi „lajkami”, nadzieja płynąca z wiary uczy zdrowego dystansu. Pozwala zachować spokój i krytyczne myślenie, przypominając, że wartość człowieka nie zależy od internetowych zasięgów.

W takim czasie z wiarą i nadzieją zwracamy się do Maryi: niech chroni nas w naszym życiu przed zagubieniem, przed lękiem, popadnięciem w błąd, przed nadmiernym utrudzeniem odwodzącym od ostatecznego celu. Niech uchroni nas przed utratą wiary i nadziei.

Matka Boża „Strażniczka wiary świętej”

W tym roku przeżywamy 60 rocznicę koronacji figury Matki Bożej „Strażniczki Wiary Świętej”, którą czcimy w naszym diecezjalnym sanktuarium w Bardzie. Kilka lat przed tym wydarzeniem przybył do tego miejsca kard. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia i podczas odpustowego nawiedzenia tego sanktuarium powiedział: „Bardo usadowiło się na przełomie Nysy Kłodzkiej, tworząc południowe wrota do Polski. Tymi właśnie wrotami weszło do Polski chrześcijaństwo i u tych wrót Królowa Polski założyła jedną ze swych stolic, aby czuwać nad wiarą Narodu Polskiego. Dziwne były koleje naszego narodu. Maryja nigdy jednak o narodzie swoim nie zapomniała i gdy może najmniej o tym myślał, przygotowała mu na Ziemiach Zachodnich mieszkanie”.

Dnia 3 lipca 1966 roku dokonała się uroczysta koronacja. Była to pierwsza w historii koronacja figury Matki Bożej na Ziemiach Odzyskanych. Według kronikarskich zapisków uczestniczyło w niej ponad 150 tysięcy wiernych. Uroczystościom przewodniczył arcybiskup wrocławski Bolesław Kominek, który w ten sposób uczcił 1000-lecie Chrztu Polski.

Od wieków Bardo jest celem licznych pielgrzymek. Wierni przybywają do tego miejsca, aby modlić się o dar i umocnienie wiary. My dzisiaj, 60 lat po Koronacji Figury poczujmy się wszyscy serdecznie zaproszeni do tego szczególnego miejsca na mapie naszej diecezji.

Z tej okazji w Bazylice Mniejszej Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bardzie odbędą się uroczyste obchody połączone z modlitwą, koncertami oraz wydarzeniami religijnymi i kulturalnymi. Będą one trwały przez cały tydzień od 28 czerwca do 5 lipca 2026 r.

Centralnym wydarzeniem będzie uroczysta Msza św. pod przewodnictwem Arcybiskupa Metropolity Lwowskiego obrządku łacińskiego Księdza Arcybiskupa Mieczysława Mokrzyckiego w dniu 3 lipca 2026 r. o godz. 11.00.W imieniu kustoszów bardzkiego sanktuarium – Ojców Redemptorystów – serdecznie zapraszam wszystkich do licznego udziału w tych uroczystościach.

Przybądźmy tam ze swoimi codziennymi sprawami. Idźmy, do tego miejsca jak Maryja, aby całkowicie oddać się Bogu do dyspozycji, bo to jest najbardziej maryjne. Na to nie ma żadnej ciemnej siły, bo na to, co Maryjne, siły po prostu nie ma.

Siostry i Bracia, wszystkich Was zapraszam, a na pielgrzymi trud z serca błogosławię!

 bp Marek Mendyk
BISKUP ŚWIDNICK